Cəmiyyətin ən böyük problemlərindən biri də budur ki, bəzən xalqın içində olanı deyil, özünü xalqdan üstün tutanı “güclü məmur” hesab edirik. Halbuki vəzifə kreslosu insanı xalqdan uzaqlaşdırmamalıdır. Əksinə, insanı xalqa daha yaxın etməlidir. Bu baxımdan Rafiq Cəlilov haqqında danışarkən bir çox adamın ilk ağlına gələn xüsusiyyət onun sadəliyi və insanlarla münasibətdə səmimiliyi olur.
Bu gün sosial şəbəkələrdə, müxtəlif çevrələrdə bəzən məqsədli şəkildə aparılan tənqidlərə baxanda adam düşünür: niyə illərlə özünü toxunulmaz hesab edən, xalqa yuxarıdan aşağı baxan bəzi məmurlar haqqında bu qədər sərt danışılmır, amma insanların arasına çıxan, onların dərdini dinləyən biri hədəfə çevrilir? Axı xalq hər şeyi görür. Kiminsə kabinetdən idarə etdiyini də görür, kiminsə kəndlərə gedib insanlarla çiyin-çiyinə dayandığını da.
Rafiq Cəlilov haqqında danışanda bir çoxları onun təmtəraqdan uzaq, sadə davranışını xüsusi qeyd edir. Çünki insanlar artıq süni pafosdan yorulublar. Xalqın istədiyi əlçatmaz məmur deyil, qapısını döyə biləcəyi, sözünü deyə biləcəyi rəhbərdir. Cəmiyyət üçün faydalı olan da məhz belə idarəçilikdir.
Tənqid əlbəttə olmalıdır. Tənqid cəmiyyətin inkişafı üçün lazımdır. Amma qərəzli münasibətlə, sifarişli kampaniyalarla kimisə gözdən salmağa çalışmaq başqa məsələdir. Xüsusilə də xalqın içində olmağa çalışan insanlara qarşı belə münasibət formalaşdırmaq gələcəkdə digər məmurlara da yanlış mesaj verir: “Sadə olsan, xalqın arasına çıxsan, daha çox hədəf olacaqsan.”
Əslində isə biz cəmiyyət olaraq tam əksini etməliyik. İnsanlara yuxarıdan baxanları deyil, xalqla bir masa arxasında oturmağı bacaranları dəyərləndirməliyik. Çünki dövlətçiliyi ayaqda saxlayan təkcə qanunlar deyil, həm də xalqla rəhbər arasında yaranan etimaddır. O etimad isə səmimiyyətlə qazanılır.
İlkin Şakiroğlu
