Son illər insanları ən çox düşündürən məsələlərdən biri nəsillər arasındakı münasibətlərdir. Elə bil aramızdakı məsafə yaş fərqindən yox, baxış fərqindən yaranıb. Bir çox gəncin özündən yaşca böyük insanlarla danışıq tərzi, davranışı və münasibəti artıq narahatlıq doğurur.
Uşaqlığımızda bizə ilk öyrədilən qaydalardan biri böyüyə hörmət idi. Evdə valideyn, məktəbdə müəllim, məhəllədə qonşu, kənddə ağsaqqal sözünün öz çəkisi vardı. Böyüyün sözü kəsilməzdi, yanında səs qaldırılmazdı. Bu, kiminsə məcburiyyəti deyildi. Ailədən gələn tərbiyənin təbii nəticəsi idi.
Bu gün isə bəzən tamam fərqli mənzərələrlə qarşılaşırıq. Avtobusda ayaq üstə qalan yaşlı insana yer verməyən gənc, sosial şəbəkədə özündən yaşca böyüyü təhqir edən istifadəçi, valideyni ilə sərt və kobud danışan övlad artıq nadir hadisə sayılmır. Təbii ki, bütün gəncləri eyni tərəziyə qoymaq ədalətli olmaz. Bu gün də tərbiyəsi, davranışı və böyüyə ehtiramı ilə seçilən çoxlu gənclər var. Ancaq narahatlıq doğuran məqam odur ki, hörmət hissi əvvəlki qədər güclü görünmür.
Dünya dəyişir, insanların həyat tərzi də dəyişir. Amma elə dəyərlər var ki, onların köhnəsi və yenisi olmur. Hörmət də onlardan biridir. İnsan böyüyə ehtiram göstərməklə kiçilmir. Əksinə, öz şəxsiyyətini nümayiş etdirir.
Bəzən elə düşünülür ki, sərt danışmaq cəsarətdir, kobudluq isə özünü ifadə etməyin yoludur. Halbuki ən böyük mədəniyyət fərqli fikri belə qarşı tərəfi alçaltmadan söyləyə bilməkdir.
Keçmişi qüsursuz göstərmək doğru olmaz. O dövrdə də problemlər vardı. Amma ailədə verilən tərbiyə daha möhkəm idi. Valideyn övladına əvvəl insan olmağı öyrədirdi, sonra həyatın qaydalarını. Bu gün isə bəzən övladın təhsili, geyimi və rahatlığı üçün hər şey edilir, davranışı isə ikinci plana keçir.
Hörmət yalnız yaşa görə göstərilmir. Hörmət insanın həyat təcrübəsinə, əməyinə, keçdiyi yola və ən əsası, insan olduğuna görə göstərilir. Bu hissi itirən cəmiyyət zamanla bir birinə qarşı dözümlülüyünü də itirir.
Biz gələcək nəsillərə yalnız müasir binalar, yeni yollar və rahat həyat yox, həm də sağlam dəyərlər miras qoymalıyıq. Çünki hörmət ailədə başlayır, cəmiyyətdə davam edir və gələcəyimizi müəyyənləşdirir.
