Sabah 27 Sentyabrdır. Azərbaycan üçün bu tarix 2020-ci ilin həmin səhərindən etibarən başqa məna daşıyır. O gün başlayan Vətən müharibəsi bir tərəfdən illərlə həsrətində olduğumuz torpaqlara aparan yolun başlanğıcı oldu, digər tərəfdən isə yüzlərlə ailənin həyatında heç vaxt sağalmayacaq yaralar açdı.
Həmin gün cəbhədə silahlar danışdı. Arxada isə anaların, ataların, həyat yoldaşlarının və övladların narahat gözləntisi başladı. Kiminsə oğlu, kiminsə qardaşı, kiminsə həyat yoldaşı müharibəyə yollandı. Onların bir qismi geri qayıtdı, bir qismi isə bu torpağın yaddaşında şəhid kimi qaldı.
27 Sentyabrı yalnız döyüşlərin başlanğıc tarixi kimi xatırlamaq azdır. Bu tarix bizə müharibənin insan həyatında yaratdığı böyük boşluğu da xatırladır. Hər şəhid adı arxasında bir ailə, bir ev, yarımçıq qalmış arzular və ömrünün sonuna qədər həmin insanı gözləyəcək yaxınlar var.
Bu gün şəhidlərdən danışanda çox söz deyirik. Qəhrəmanlıqdan, Vətəndən, torpaqdan danışırıq. Bunların hər birinin öz yeri var. Amma şəhidin arxasında qalan insanları da unutmaq olmaz. Çünki bir şəhidin ölümü bir insanın həyatı ilə bitmir. Onun yoxluğu ailəsinin gündəlik həyatına, övladının gələcəyinə, anasının qəlbinə illərlə toxunur.
Anımın mənası da buradadır. Şəhidlərin adını xatırlamaq, onların ailələrinin yanında olmaq və həmin adları zamanın içində itirməmək.
İllər sonra bu müharibəni yaşamayan nəsil yetişəcək. Onlar 27 Sentyabrı dərsliklərdən, sənədlərdən, xatirələrdən öyrənəcəklər. Bizim məsuliyyətimiz isə həmin tarixdə baş verənləri yalnız rəqəmlərlə və hadisələrlə deyil, insan taleləri ilə birlikdə gələcək nəsillərə çatdırmaqdır.
Çünki müharibələrin statistikası olur, amma şəhidlərin statistikası olmur. Hər birinin adı var. Hər birinin ailəsi, həyatı, arzuları olub.
27 Sentyabrda biz həmin adların qarşısında dayanırıq. Keçmişi dəyişmək mümkün deyil. Amma unutmaq da bizim seçimimiz olmamalıdır.
ilkinxeber.az informasiya agentliyi olaraq Şəhidlərimizi ehtiramla anırıq. Onların xatirəsi yaşadıqca 27 Sentyabrın mənası da yaşayacaq.
Ruhları şad olsun.
