Gülüş insanı yaxınlaşdıran, ağrıları unutduran, cəmiyyətə güzgü tutan böyük bir gücdür. Amma hər gülüşün arxasında bir sual dayanmalıdır: bu gülüş kiminsə göz yaşına çevrilirmi?
Son günlər tanınmış komediya aktyoru İlkin Misgərlinin autizmli uşaqla bağlı parodiya etdiyi video geniş müzakirələrə səbəb olub. Videoya münasibətlər fərqli olsa da, bir məqam dəyişmir: xüsusi qayğıya ehtiyacı olan uşaqlar heç vaxt lağ və ya istehza obyektinə çevrilməməlidir.
İlkin Misgərli cəmiyyətin tanıdığı, illərdir insanları güldürən sənətçilərdən biridir. Onun yaradıcılığına hörmət edənlər çoxdur. Lakin tanınmış olmaq hər bir addımı doğru etmir. Əksinə, məşhur insanlar daha böyük məsuliyyət daşıyırlar. Çünki onların hər davranışı, hər sözü minlərlə insan tərəfindən izlənilir və nümunə kimi qəbul olunur.
Bu məsələdə əsas müzakirə aktyorun niyyətindən daha çox, yaranan təsirdir. Bəzən insan hansısa hərəkəti zarafat kimi qəbul edə bilər, amma qarşı tərəf həmin zarafatda öz ağrısını, yaşadığı çətinliyi görə bilər. Xüsusilə autizmli uşaqların və onların ailələrinin illərlə mübarizə apardığı bir mövzuda daha həssas davranmaq vacibdir.
Cəmiyyət olaraq biz hələ də bir çox fərqlilikləri qəbul etməyi öyrənirik. Autizmli uşaqların ailələri övladlarının cəmiyyət tərəfindən qəbul olunması üçün mübarizə aparır. Belə bir dövrdə ictimai şəxslər bu həssaslığı artırmalı, yoxsa yanlış anlaşılacaq davranışlara yol verməməlidirlər.
Bəzi insanlar bildirə bilər ki, bu sadəcə zarafatdır. Amma unutmayaq ki, bütün zarafatlar eyni dərəcədə məsum deyil. Bir insanın gülüşü digərinin yarasını dərinləşdirirsə, orada dayanıb düşünmək lazımdır.
Bu yazının məqsədi bir sənətçini hədəfə çevirmək deyil. Məqsəd cəmiyyətdə vacib bir məsələyə diqqət çəkməkdir. Tənqid bəzən düşmənçilik deyil, daha yaxşı olmağa çağırışdır.
İlkin Misgərli də daxil olmaqla, bütün sənətçilər bilməlidir ki, səhnədəki və ekrandakı hər addımın sosial məsuliyyəti var. İnsanları güldürmək böyük bacarıqdır, amma bunu edərkən heç kimin ağrısını, xüsusilə də müdafiəyə ehtiyacı olan insanların hisslərini nəzərə almamaq olmaz.
Əsl yumor zəifi hədəf seçmir. Əsl sənət insanları bir-birindən uzaqlaşdırmır, əksinə yaxınlaşdırır.
Gülüşün dəyəri isə yalnız o zaman artır ki, heç kimin qəlbini incitməsin.
İlkin Şakiroğlu
